Na ekranie widać kilka pól i przycisk „Wyślij”. Z perspektywy zamawiającego wygląda to na mały element strony. Jednak formularz może jedynie wysłać wiadomość albo rozpocząć sprawę, którą kilka osób obsługuje przez wiele dni.
Zanim porównasz ceny, opisz oba końce: co robi użytkownik i co z jego zgłoszeniem dzieje się w organizacji.
Przejdź cały scenariusz
Weź przykład zapisu na konsultację. Użytkownik wybiera temat, podaje dane, dołącza dokument i wysyła zgłoszenie. Kto je dostaje? Czy ktoś przydziela termin? Czy użytkownik może poprawić informację lub sprawdzić status?
Dopisz sytuacje mniej wygodne: brak wymaganej informacji, niewłaściwy plik, przerwane połączenie i ponowne kliknięcie przycisku. Ustal oczekiwane zachowanie, zamiast pozostawiać je do decyzji podczas programowania.
Rozdziel elementy wpływające na zakres
- Pola i reguły ich sprawdzania, w tym zależności między odpowiedziami.
- Załączniki: rodzaje, limity i sposób dalszego dostępu.
- Zapisywanie wersji roboczej i możliwość późniejszego powrotu.
- Potwierdzenia oraz wiadomości do użytkownika i pracowników.
- Przekazanie danych do panelu albo innego systemu.
Przy każdym punkcie zapisz, czy potrzebujesz go od pierwszej wersji. Prosty formularz kontaktowy nie musi mieć mechanizmu obsługi rozbudowanego wniosku.
Uwzględnij obsługę po wysłaniu
Nawet sprawny formularz nie rozwiązuje problemu, jeśli nikt nie odpowiada na zgłoszenia. Ustal właściciela procesu, zastępstwo i sposób zauważenia sprawy, która utknęła. Zakres zbieranych danych uzgodnij z odpowiedzialnymi osobami w organizacji.
Do wyceny wyślij przykład poprawnego zgłoszenia i kilku błędnych sytuacji. Dołącz oczekiwany rezultat po stronie pracownika. Tak opisany formularz łatwiej wycenić i sprawdzić podczas odbioru.
Wszystkie liczby z artykułu i tysiące innych umów znajdziesz w bazie.
Otwórz bazę umów